|
|
|
McKinley – Klim Geschiedenis
Reizen & Vakanties
 Deel uw Mening
Doorsturen
Printen
De McKinly, die zichtbaar is vanaf zee, werd in 1794 al ontdekt. Denali, de hoge, was het Indiaanse woord voor Noord Amerika's hoogste piek, welke 6.194 meter hoog is. Deze bevindt zich in de bergketen Alaska Range. In 1897 gaf de goudzoeker William Dickey de berg tevens de naam McKinley, naar een presidentskandidaat.
Sinds het begin van de 19e eeuw was de naam van de berg niet officieel bepaald. In 1914 schreef Hudson Stuck, na zijn befaamde eerste Beklimming van de berg: "Allereerst wil ik zeggen dat mijn hart en mijn verstand mij vragen een pleidooi te doen voor de originele Indiaanse naam van deze grootste berg in Nood Amerika". In 1980 veranderde het McKinley National Park zijn naam in Denali National Park & Preserve. De instantie die over geographische benamingen ging heeft ook de naam officieel Denali hernoemd. Onderhandelingen zijn tot op de dag van vandaag bezig om de originele naam terug te krijgen.
De eerste serieuze poging de berg te beklimmen was in 1903. De expeditie benaderde de berg vanuit het noorden, en gaf net onder de Wickersham Wall op. Die Wall werd draagt de naam van de expeditieleider. Drie jaar later kwam expeditieleider Frederick Cook terug om de berg te beklimmen; hij beklom de Ruth Gletsjer vanuit het zuidoosten en probeerde de Oostelijke luchtboog te bedwingen. Hij nam een foto van zichzelf mee, waarop hij de vlag vierde op de top; later werd aangetoond dat dit vals was, en dat hij niet hoger was gekomen dan 1.600 meter, op een top 30 km. verderop. Dit is nog steeds de grootste controverse uit de klimgeschiedenis. In 1923 werd Cook veroordeeld wegens aandelenfraude en zat tot 1930 in de gevangenis.
Een paar jaar later beweerde een groep goudzoekers dat ze de berg konden Beklimmen. Ze begonnen in december, en benaderden de berg vanuit het noorden met paarden en hondensleeen. Toen het april werd hadden ze al een maand in een kamp op 3.350 meter doorgebracht. Op 3 april 1910 vertrokken ze en beklommen ze de noordelijke top in een opzienbarende 18 uur. Ze hadden een 4 meter lange tentstok bij zich, die ze op de noordelijke top plaatsten. Dit was hun bewijs, want drie jaar later werd deze stok gezien door een team die de top beklom.
De hogere zuidelijke top werd in 1913 eindelijk beklommen door Harry Karstens, een plaatselijke gids, Walter Harper, Robert Tatum en Hudson Stuck. Zij beklommen de berg bij de Muldrow Gletsjer, en volgden de Sourdoughs route. Ze klommen direct vanaf de Harper Gletsjer naar de top.
In 1954 beklom Bradford Washburn als eerste de westelijke Buttress route. Na de introductie van lichte vliegtuigen die toegang verschaften tot de Kahiltna gletsjer werd dit de gebruikelijke route naar de berg. Ook in 1954 werd de berg voor het eerst gekruisd door een team die de berg beklom via de Zuidelijke luchtboog, en de berg weer afdaalde via de Muldrow Gletsjer.
|
|
|
